मला हा प्रश्न खूप आवडला. हा ब्रूक नावाच्या एका श्रोत्याकडून आला आहे. ती म्हणते, “पास्टर जॉन, हॅलो! कोरोनाच्या काळात आमच्या ऑनलाइन चर्च सेवांसाठी, मी अशा लोकांशी संपर्क साधण्याचे काम स्वीकारले आहे ज्यांनी आम्हाला कळवले आहे की त्यांना ख्रिस्तावर विश्वास ठेवायचा आहे. परंतु, हे नक्की कसे करायचे हे मला माहित नाही. मी लहानाची मोठी होताना पाहिले आहे की, लोक एखादी लिहिलेली प्रार्थना वाचून घेतात. पण ‘फक्त ही प्रार्थना करा’ आणि तुमचे काम झाले, या कल्पनेमागील सिद्धांताशी माझे मन जुळत नाही. जेव्हा कोणी म्हणते की ते ख्रिस्ताचा स्वीकार करण्यास तयार आहेत, तेव्हा तुम्ही त्यांचे मार्गदर्शन कसे करता?”
खूप छान प्रश्न आहे. प्रत्येक ख्रिस्ती व्यक्ती सुवार्ता घोषित करण्यासाठी आणि लोकांना तारणदायी विश्वासाकडे नेण्यासाठी तयार आणि उत्सुक असावी! जॉन पायपर यांच्यासाठी सुवार्तेच्या मूलभूत गोष्टींची आणि अशा फोन कॉल, झूम चॅट किंवा समोरासमोर बसून सुवार्ता सांगण्याच्या व्यावहारिकतेची उजळणी करणे खूप चांगले आहे.
एक साधी योजना असणे उपयुक्त ठरते. जर आपण स्वतः देव असतो, तर आपल्याला योजनेची गरज नसती; आपण उत्स्फूर्तपणे बोललो असतो. पण आपण देव नाही. माझ्या साध्या योजनेसाठी मी ‘चार खजिन्याच्या पेट्या’ हे चित्र वापरू इच्छितो. मी त्यांना खजिन्याच्या पेट्या म्हणतो कारण त्या अशा गोष्टींनी भरलेल्या आहेत ज्या आपण एका वेळी पूर्णपणे सांगू शकत नाही, आणि ते चांगलेच आहे. ख्रिस्ताने म्हटले आहे की, राज्यामध्ये प्रवेश करणे म्हणजे शेतात लपलेल्या खजिन्यासारखे आहे (मत्तय १३:४४). नवीन मेंढरांना कळपात आणणारे मेंढपाळ म्हणून आमचे काम त्यातील खजिना उघडून दाखवणे हे आहे.
कठीण परंतु आनंदी मार्ग
टेबलावर किंवा फोनवर बोलताना मी त्या चार पेट्या उघडण्यापूर्वी, एखाद्या अनोळखी व्यक्तीला सर्वात आधी मी असे म्हणेन: “मी खूप उत्साही आहे, कारण तुम्ही अशा जीवनमार्गात प्रवेश करणार आहात जो सर्वात कठीण पण सर्वात आनंदी आहे.” हे ऐकून ते कदाचित गोंधळतील, पण मला वाटते की हे एक महत्त्वाचे संतुलन राखते: कठीण आणि आनंदी.
तुम्ही स्तोत्र ३७:४ मधून स्पष्ट करू शकता की हा आनंदाचा मार्ग आहे: “परमेश्वराच्या ठायी तुला आनंद होईल.” तो आपल्या आनंदासाठी पात्र आहे. “जीवनाचा मार्ग तू मला दाखवशील; तुझ्या सान्निध्यात पूर्णानंद आहे; तुझ्या उजव्या हातात सौख्ये सदोदित आहेत” (स्तोत्र १६:११). आणि मत्तय १६:२४ मधून तुम्ही स्पष्ट करू शकता की येशू म्हणाला, “माझ्यामागे येण्याची कोणाची इच्छा असेल तर त्याने स्वतःस नाकारावे व आपला वधस्तंभ उचलून घेऊन मला अनुसरावे.” वधस्तंभ उचलणे ही काही सहल नाही. तिथे मृत्यू आहे, तिथे दुःख आहे. म्हणजेच, तुम्ही त्यांना सांगाल की, “येशू तुम्हाला काही कठीण प्रसंगांतून नेईल.” “आणि शिष्यांची मने स्थिरावून त्यांनी त्यांना असा बोध केला की, ‘विश्वासात टिकून राहा; कारण आपल्याला पुष्कळ संकटांत टिकून देवाच्या राज्यात जावे लागते’” (प्रेषितांची कृत्ये १४:२२).
हे अशा प्रकारे सुरू करण्याचे कारण म्हणजे हे दुहेरी सत्य आहे—सुवार्ता ही विलक्षण शुभवर्तमान आहे. हे जगातील सर्वोत्तम वृत्त आहे. परंतु, लूक १४:२८–३३ मध्ये येशूने म्हटल्याप्रमाणे, किंमत मोजण्याची खात्री करा. तुम्हाला सर्वांना हे सांगावे लागेल की यामध्ये वधस्तंभावर खिळल्या गेलेल्या येशू ख्रिस्ताप्रती पूर्ण समर्पण आवश्यक आहे.
सत्याच्या चार खजिन्याच्या पेट्या
त्यानंतर मी बायबलसंबंधी सत्याच्या माझ्या चार पेट्या उघडण्यास सुरुवात करेन. येशू ख्रिस्ताद्वारे तारण मिळवण्यासाठी तुम्हाला चार महान सत्ये माहित असणे आवश्यक आहे:
१. देव (God)
२. पाप (Sin)
३. ख्रिस्त (Christ)
४. विश्वास (Faith)
हे चार शब्द मी दशकांपासून लक्षात ठेवले आहेत. त्या प्रत्येक पेटीत शास्त्रवचनांचे डझनभर भाग आहेत.
१. देवाविषयीच्या सत्याने सुरुवात करा.
प्रत्येक गोष्टीची सुरुवात देवापासून होते. देवाची महानता आणि त्याचे गौरव. तुम्हाला देवाच्या पवित्रतेबद्दल किंवा त्याच्या न्यायाबद्दल बोलावे लागेल, कारण जोपर्यंत आपल्याला देव कोण आहे हे समजत नाही, तोपर्यंत इतर कशाचाही अर्थ लागणार नाही. पाप हे केवळ माणसांविरुद्ध नसून देवाविरुद्ध आहे. मी यशया ४३:६–७ वापरण्यास पसंती देतो: “माझे पुत्र दुरून व माझ्या कन्या दिगंतापासून घेऊन या; ज्यांना माझे नाम ठेवले, ज्यांना माझ्या गौरवासाठी उत्पन्न केले, निर्माण केले आणि घडले त्या सर्वांना घेऊन या.” १ करिंथकरांस १०:३१: “म्हणून तुम्ही खाता, पिता किंवा जे काही करता ते सर्व देवाच्या गौरवासाठी करा.”
२. पापाविषयीचे सत्य स्पष्ट करा.
आपण सर्वजण देवाच्या गौरवासाठी जगण्यात अपयशी ठरलो आहोत. रोमकरांस पत्र ३:२३: “सर्वांनी पाप केले आहे आणि ते देवाच्या गौरवाला उणे पडले आहेत.” आपण देवापेक्षा इतर गोष्टींना पसंती दिली आहे, ज्याचा अर्थ आपण मृत्यूचा मार्ग निवडला आहे. रोमकरांस पत्र ६:२३: “कारण पापाचे वेतन मरण आहे; पण देवाचे कृपादान आपल्या प्रभू येशू ख्रिस्तामध्ये सार्वकालिक जीवन आहे..” पाप म्हणजे केवळ आपण केलेल्या कृती नव्हे, तर तो आपला स्वभाव आहे. आपण स्वभावतःच “क्रोधाची संतान” आहोत (इफिसकरांस पत्र २:३). ख्रिस्ताशिवाय आपण सर्वजण देवाच्या क्रोधाखाली आहोत (योहान ३:३६).
३. ख्रिस्ताविषयीच्या सत्याची घोषणा करा.
“ख्रिस्त येशू पापी लोकांचे तारण करण्यासाठी जगात आला, हे वचन विश्वसनीय व पूर्ण स्वीकारण्यास योग्य आहे” (१ तीमथ्य १:१५). हे जगातील सर्वात गौरवशाली वृत्त आहे. आपण स्वतःला आपल्या पापांपासून वाचवू शकत नाही. म्हणून, देवाने आपला पुत्र पाठवला. रोमकरांस पत्र ८:३ नुसार, देवाने आपल्या पुत्राला पाठवून देहामध्ये पापाला दंडाज्ञा ठरवली. येशूचा मृत्यू हा आपला दंड होता. जे विश्वासाने ख्रिस्ताशी जोडले जातात, त्यांच्या पापांची शिक्षा येशूने सोसली. म्हणून, “जे ख्रिस्त येशूमध्ये आहेत त्यांना आता दंडाज्ञा नाही” (रोमकरांस पत्र ८:१).
४. विश्वासाच्या सत्याने शेवट करा.
तारण कसे होते हे समजण्यासाठी माझे आवडते वचन इफिसकरांस २:८–९ आहे: “कृपेनेच विश्वासाद्वारे तुमचे तारण झाले आहे; आणि हे तुमच्याकडून झाले नाही, तर हे देवाचे दान आहे; ते कर्मांपासून झाले नाही, यासाठी की कोणी फुशारकी मारू नये.” तारण हे विनामूल्य दान आहे, ते कर्माने मिळवता येत नाही. जर तुम्ही ख्रिस्ताचा स्वीकार करण्यास तयार असाल, तर तो एक चमत्कार आहे; देवाने तुम्हाला जिवंत केले आहे.
शेवटी, तुम्ही विचारू शकता, “तुम्हाला काही प्रश्न आहेत का?” तुम्ही त्यांना प्रार्थना करण्यास आमंत्रित करू शकता किंवा त्यांना वैयक्तिकरित्या देवाशी बोलण्यासाठी वेळ देऊ शकता. त्यांना बायबल वाचण्यासाठी काही वचने द्या, बाप्तिस्म्याबद्दल सांगा आणि सैतानाच्या परीक्षेतून सावध राहण्याची चेतावणी द्या (१ पेत्र ५:९).
त्यांना एका आश्वासनासह निरोप द्या: इब्री लोकांस पत्र १३:५–६:
“मी तुला सोडून जाणार नाही व तुला टाकणार नाही.”
म्हणून आपण धैर्याने म्हणतो,
“प्रभू मला साहाय्य करणारा आहे,
मी भिणार नाही; मनुष्य माझे काय करणार?”
